Generator kodów kreskowych

Generator kodów kreskowych zamienia numer albo krótki tekst w grafikę, którą odczyta skaner przy kasie, w magazynie czy w bibliotece. Przydaje się, gdy masz numery EAN z GS1 i potrzebujesz plików do etykiet, gdy oznaczasz półki, sprzęt albo paczki własnymi kodami, a także gdy testujesz program kasowy lub magazynowy i szukasz poprawnych numerów testowych.

Kody powstają w przeglądarce, a wpisane numery nie są nigdzie wysyłane. Każdy kod pobierzesz osobno w SVG albo PNG, a całą listę numerów zapiszesz jako CSV lub TXT. Jeśli potrzebujesz innych danych testowych, zajrzyj do generatora PESEL i generatora NIP. Linki i dane kontaktowe lepiej zapisać w kodzie QR.

Zacznij od wyboru formatu. Pod listą widać, ile znaków przyjmuje i do czego zwykle służy.

Własny numer

1. Przejdź na zakładkę Zakoduj własne.
2. Wpisz numer albo wklej listę, po jednym numerze w linii, najwyżej 100. Spacje i myślniki w numerach nie przeszkadzają.
3. Kliknij Utwórz kody z listy. Numer bez ostatniej cyfry generator uzupełni o cyfrę kontrolną i pokaże ją pod kodem. W pełnym numerze sprawdzi, czy ostatnia cyfra się zgadza.
4. Pobierz kod w SVG albo PNG przyciskami przy kodzie.

Wartości, które nie pasują do formatu, generator pomija i wypisuje razem z powodem, np. złą długością albo błędną cyfrą kontrolną. Z pozostałych numerów kody powstają normalnie, więc nie trzeba poprawiać całej listy.

Kody testowe

Na zakładce Losuj kody testowe ustaw liczbę kodów, od 1 do 100, i kliknij Generuj kody kreskowe. Każdy wylosowany numer ma poprawną cyfrę kontrolną, więc przejdzie walidację w programie kasowym albo magazynowym. Numery są przypadkowe i nie należą do Ciebie. Część z nich może się pokrywać z numerami prawdziwych towarów, dlatego nie nadają się na opakowania.

Wygląd kodu

W panelu Wygląd kodu zmienisz kolor kresek i tła, wysokość kresek oraz to, czy pod kodem widać numer. Zmiany od razu obejmują wygenerowane kody i pobierane pliki. Gdy kreski za słabo odcinają się od tła, pojawi się ostrzeżenie. Najpewniej czytają się ciemne kreski na jasnym tle. Unikaj czerwonych kresek, bo skanery świecące czerwonym światłem ich nie widzą.

Formaty różnią się długością, zestawem znaków i miejscem, w którym je spotkasz. Jeśli kod ma trafić na produkt sprzedawany w sklepie, wybór zwykle sprowadza się do EAN-13. Pozostałe formaty służą głównie w magazynach, w logistyce i w wydawnictwach.

EAN-13 i EAN-8

EAN-13 to podstawowy kod na produktach w Europie i większości świata. Wpisz 12 cyfr, np. 590123412345, a trzynastą generator doliczy. EAN-8 ma osiem cyfr i trafia na opakowania, na których pełny kod się nie mieści, np. na gumy do żucia albo małe tubki kosmetyków. Cyfrę kontrolną liczy się w nim tak samo.

UPC-A i UPC-E

UPC-A to dwunastocyfrowy odpowiednik EAN-13 używany w USA i Kanadzie. Po dopisaniu zera na początku staje się numerem EAN-13, dlatego europejskie kasy czytają go bez problemu. Przykład do wpisania: 03600029145. UPC-E to skrócona postać UPC-A, z której usunięto zera ze środka numeru. Podaj sześć cyfr albo pełne osiem zaczynające się od 0 lub 1.

Code 128

Code 128 zapisuje wszystkie znaki ASCII, czyli cyfry, wielkie i małe litery oraz znaki interpunkcyjne, a jego długość nie jest stała. Ma znak kontrolny, którego nie drukuje się pod kodem. To najczęstszy wybór na etykietach przesyłek, listach przewozowych i oznaczeniach miejsc w magazynie. Polskich liter nie obsługuje. Przykład: PACZKA-2024-001.

Code 39

Code 39 to starszy standard przemysłowy. Przyjmuje cyfry, wielkie litery od A do Z i siedem znaków: - . spacja $ / + %. Małe litery generator zamieni na wielkie. Przy tej samej treści kod wychodzi szerszy niż Code 128, ale odczyta go prawie każdy czytnik. Spotkasz go w przemyśle motoryzacyjnym i na tabliczkach z numerami inwentarzowymi.

ITF-14

ITF-14 ma 14 cyfr i oznacza opakowania zbiorcze, czyli kartony i palety. Powstał z myślą o druku bezpośrednio na tekturze falistej. Pierwsza cyfra oznacza poziom opakowania, a dalej stoi numer produktu bez jego cyfry kontrolnej. Wpisz 13 cyfr, a ostatnią generator doliczy.

Codabar

Codabar przyjmuje cyfry i sześć znaków: - $ : . + /. Na początku i końcu kodu stoją litery od A do D, które oznaczają start i stop. Jeśli ich nie podasz, generator doda literę A z obu stron. Format jest stary, ale wciąż używa się go w bibliotekach i bankach krwi.

Kody dwuwymiarowe mieszczą znacznie więcej danych: kod QR do 4296 znaków alfanumerycznych, Data Matrix do 2335. Kod QR utworzysz w generatorze kodów QR. Data Matrix nie jest na razie dostępny w serwisie.

Trzynaście cyfr kodu EAN-13 dzieli się na cztery części. Tak wygląda numer 5901234567893 rozpisany na części:

1. 590 Prefiks GS1
2. 1234 Firma
3. 56789 Produkt
4. 3 Kontrolna

Prefiks 590 oznacza, że numer wydała GS1 Polska. Nie mówi, gdzie produkt powstał: polska firma może produkować za granicą i nadal używać numerów z prefiksem 590. Prefiks razem z kolejnymi cyframi tworzy numer firmy. Jego długość zależy od tego, jak dużą pulę numerów firma dostała, więc granica między numerem firmy a numerem produktu nie zawsze leży w tym samym miejscu. Numery z puli firma przypisuje swoim produktom, a ostatnią cyfrę wylicza się z dwunastu poprzednich.

EAN-8 jest prostszy: trzy cyfry prefiksu, cztery cyfry numeru produktu i cyfra kontrolna, np. 59012344. Takich numerów firma nie układa sama. GS1 przydziela je pojedynczo, zwykle tylko dla produktów, na których EAN-13 się nie mieści.

Cyfra kontrolna pozwala czytnikowi i programowi sprawdzić, czy numer został odczytany albo przepisany bez błędu. Dla EAN-13 liczy się ją tak:

1. Weź dwanaście pierwszych cyfr numeru.
2. Cyfry na pozycjach nieparzystych pomnóż przez 1, a na parzystych przez 3.
3. Zsumuj wyniki.
4. Sprawdź, ile brakuje do najbliższej pełnej dziesiątki. To jest cyfra kontrolna. Jeśli suma kończy się zerem, cyfra kontrolna to 0.

Dla numeru 590123456789 iloczyny sumują się do 127. Do 130 brakuje 3, więc pełny numer to 5901234567893.

W EAN-8 wagi idą odwrotnie: siedem cyfr mnoży się kolejno przez 3, 1, 3, 1, 3, 1, 3. Wspólna zasada dla wszystkich kodów GS1 brzmi tak: cyfra stojąca tuż przed cyfrą kontrolną zawsze ma wagę 3, a dalej w lewo wagi się przeplatają. Tą samą metodą liczy się cyfrę kontrolną w UPC-A, ITF-14, ISBN-13 i kodzie ISSN.

Metoda wykrywa każdy błąd w pojedynczej cyfrze i większość zamian dwóch sąsiednich cyfr. Przepuści tylko zamianę cyfr różniących się o 5, np. 16 zamiast 61. Generator korzysta z niej w obie strony: dolicza brakującą cyfrę albo sprawdza tę, która już jest w numerze.

Książki i czasopisma mają kody EAN-13 z prefiksami, które GS1 zarezerwowała dla wydawnictw. Kasa w księgarni czyta je tak samo jak kod na paczce makaronu.

Kod kreskowy ISBN

ISBN-13 zaczyna się od 978 albo 979. Prefiks 978 objął numery odziedziczone po dawnym, dziesięcioznakowym ISBN-10, a 979 dodano, gdy pula 978 zaczęła się kończyć. Starszy numer przelicza się tak: odrzuca się jego cyfrę kontrolną, dopisuje 978 na początku i liczy nową cyfrę kontrolną, jak w EAN-13.

83-7506-323-1   ISBN-10, ostatni znak to jego cyfra kontrolna
837506323       bez starej cyfry kontrolnej
978837506323    z prefiksem 978
9788375063233   z nową cyfrą kontrolną EAN-13

W generatorze możesz wpisać ISBN-10 albo ISBN-13, z myślnikami lub bez. ISBN-10 zostanie najpierw sprawdzony, a potem przeliczony. Jego cyfrę kontrolną liczy się inaczej, modulo 11, dlatego może nią być także litera X.

Kod kreskowy ISSN

Czasopisma mają prefiks 977. Za nim stoi siedem pierwszych cyfr numeru ISSN, bez jego cyfry kontrolnej, potem dwie cyfry wariantu, najczęściej 00, a na końcu cyfra kontrolna EAN-13.

977       prefiks czasopism
0317847   numer ISSN bez cyfry kontrolnej
00        wariant
1         cyfra kontrolna EAN-13

9770317847001

Wybierz format ISSN i wpisz numer, np. 0317-8471. Generator sprawdzi cyfrę kontrolną ISSN i złoży pełny kod. Gotowy trzynastocyfrowy numer zaczynający się od 977 też możesz wpisać bezpośrednio.

SVG to grafika wektorowa. Kreski pozostają ostre w każdym rozmiarze, a plik otworzysz w programach graficznych, np. w Illustratorze albo Inkscape. To najlepszy wybór, gdy kod trafia do projektu opakowania albo do drukarni.

PNG to zwykły obrazek, który wkleisz do dokumentu, arkusza albo programu do etykiet. Generator zapisuje go w czterokrotnym powiększeniu względem podglądu, więc kreski są wyraźne także na wydruku. Nie powiększaj go jednak dalej, bo krawędzie kresek zaczną się rozmywać.

• Drukuj ciemne kreski na jasnym tle. Czerwone kreski i ciemne tło to najczęstsze przyczyny problemów z odczytem.
• Nominalny rozmiar EAN-13 to 37,29 × 25,93 mm. Standard dopuszcza zmniejszenie kodu do 80% i powiększenie do 200%.
• Zostaw pusty margines po obu stronach kodu. W EAN-13 w skali 100% to co najmniej 3,63 mm z lewej i 2,31 mm z prawej strony, w EAN-8 po 2,31 mm z każdej.
• Nie skracaj kresek bardziej, niż musisz. Niski kod trudniej zeskanować, gdy czytnik trzyma się pod kątem.
• Umieść kod na płaskiej powierzchni, z dala od zagięć, zgrzewów i krawędzi opakowania.
• Przy małych kodach drukarka etykiet o rozdzielczości 300 dpi oddaje szerokość kresek dokładniej niż popularne 203 dpi.

Zanim wydrukujesz cały nakład, wydrukuj jedną próbkę i zeskanuj ją czytnikiem, którego będziesz używać na co dzień. Do szybkiej próby wystarczy też telefon z aplikacją do skanowania kodów.

Wylosowane kody nadają się do testów, nauki i makiet opakowań. Produkt, który ma trafić do sklepu, potrzebuje numeru z GS1. Tylko wtedy masz pewność, że żadna inna firma na świecie nie używa tego samego numeru, i tylko takie numery przyjmują sieci handlowe.

1. Firma składa w GS1 Polska wniosek o nadanie numerów.
2. Dostaje własny prefiks firmy, np. 5901234, i pulę numerów.
3. Przypisuje kolejne numery z puli swoim produktom.
4. Tworzy z numerów grafiki kodów, np. w tym generatorze, na zakładce Zakoduj własne.

GS1 Polska pobiera opłatę za przydzielenie numerów, zależną od wielkości puli, oraz opłatę roczną, zależną od przychodów firmy. Aktualny cennik znajdziesz na stronie gs1pl.org.