Generator numerów telefonów

Generator tworzy losowe polskie numery telefonów o poprawnej budowie. Numer komórkowy zaczyna się od prefiksu z puli wybranej sieci, a stacjonarny od kodu kierunkowego miasta. Takie numery przechodzą walidację w formularzach i bazach danych, więc przydają się przy testowaniu aplikacji, wypełnianiu środowisk deweloperskich i budowaniu makiet.

Prefiksy są prawdziwe, a reszta cyfr losowa. Generator nie sprawdza, czy numer jest w użyciu, więc wylosowany numer może należeć do kogoś. Nie dzwoń na wygenerowane numery i nie wysyłaj na nie SMS-ów. Pozostałe dane do testów przygotujesz w generatorze PESEL, generatorze imion i nazwisk oraz generatorze adresów e-mail.

1. Wybierz typ numeru: komórkowy albo stacjonarny.
2. Przy komórkowym wskaż sieć: Plus, Orange, Play albo T-Mobile. Opcja Losowy miesza numery wszystkich czterech. Przy stacjonarnym wybierz miasto z listy albo zostaw losowe.
3. Wybierz format zapisu. Wzór na przycisku pokazuje, jak będzie wyglądał numer.
4. Ustaw, ile numerów potrzebujesz, od 1 do 1000.
5. Kliknij Generuj numery. Całą listę skopiujesz przyciskiem Kopiuj wszystkie albo pobierzesz jako plik TXT lub CSV. Pojedynczy numer skopiujesz ikoną obok niego.

W jednej partii numery się nie powtarzają. Przy jednym numerze generator pokazuje, z jakiego bloku pochodzi prefiks i do którego operatora należy ten blok. Losowanie odbywa się w przeglądarce, więc numery nie trafiają na serwer.

Numery abonenckie w Polsce mają dziewięć cyfr, zarówno komórkowe, jak i stacjonarne. Wybiera się zawsze pełny numer, także przy połączeniu w obrębie jednego miasta. Z zagranicy dodaje się przed nim kod kraju +48.

601 xxx xxx

komórkowy: trzycyfrowy blok operatora i sześć cyfr abonenta

22 xxx xx xx

stacjonarny: dwucyfrowy kod strefy i siedem cyfr abonenta

W numerze komórkowym pierwsze trzy cyfry wyznaczają blok numeracji, w którym mieści się milion numerów. Bloki przydziela operatorom Urząd Komunikacji Elektronicznej. W numerze stacjonarnym pierwsze dwie cyfry to kod strefy numeracyjnej. Polska ma 49 takich stref, a każda nosi nazwę miasta, na przykład 22 to Warszawa, a 52 to Bydgoszcz.

Generator losuje prefiks z tych bloków. Każdy z nich należy w całości do jednego operatora:

Lista pochodzi z bazy numeracji UKE i odpowiada stanowi z października 2026 roku. Operatorzy mają też mniejsze zakresy, wydzielone z bloków na poziomie czterech i pięciu cyfr, a część puli należy do innych firm, w tym do operatorów wirtualnych. Generator ich nie używa, żeby numer z opcji Plus zawsze pochodził z puli Plusa.

Prefiks pokazuje, komu UKE przydzielił blok, a nie to, w jakiej sieci numer działa dziś. Abonent może przenieść numer do innego operatora i zachować te same cyfry. Prawdziwy numer z bloku 601 może więc obsługiwać Play albo Orange.

Generator obsługuje strefy dziesięciu dużych miast:

22

Warszawa

12

Kraków

61

Poznań

71

Wrocław

58

Gdańsk

91

Szczecin

42

Łódź

32

Katowice

52

Bydgoszcz

81

Lublin

Po kodzie strefy następuje siedem cyfr numeru abonenta. Pierwszą z nich generator wybiera spośród cyfr, od których zaczynają się zakresy przydzielone operatorom w danej strefie. Pozostałe sześć losuje. Dzięki temu numer z Bydgoszczy zaczyna się na przykład od 52 3 albo 52 5, tak jak numery, które spotkasz w tym mieście.

Systemy przechowują i wyświetlają numery na różne sposoby. Generator zapisuje je w pięciu formatach, żeby dało się je wkleić bez poprawiania:

Format zmienia tylko zapis, cyfry zostają te same. Jeśli przełączysz format po wygenerowaniu, lista od razu się przepisze. W bazie danych najwygodniej trzymać numer jako ciąg dziewięciu cyfr, a spacje dodawać dopiero przy wyświetlaniu, bo grupy po trzy cyfry łatwiej przeczytać.

Najprostsza walidacja polskiego numeru usuwa spacje, myślniki i nawiasy, a potem sprawdza, czy zostało dziewięć cyfr, opcjonalnie poprzedzonych +48:

const digits = input.replace(/[\s()-]/g, '');
const isValid = /^(?:\+48)?\d{9}$/.test(digits);

Każdy numer z generatora przejdzie taki test w każdym formacie. Wyrażenie regularne nie sprawdza jednak, czy numer istnieje. To potwierdzi dopiero kod SMS albo połączenie, a do tego losowe numery się nie nadają.

Plik TXT zawiera numery w wybranym formacie, po jednym w linii. Wygodnie wczytać go w skrypcie albo wkleić do pliku z danymi testowymi. Plik CSV ma nagłówek i dwie kolumny: numer oraz sieć albo miasto. Kolumny oddziela średnik, a plik jest zapisany w UTF-8 ze znacznikiem BOM, więc Excel z polskimi ustawieniami otworzy go od razu w kolumnach i pokaże polskie znaki. Google Sheets i LibreOffice też go wczytają, choć mogą zapytać o separator.